[Günü Yakala]

“Akşam iş çıkışı alış verişini tamamlayıp eşiyle buluşup hızlı bir şekilde eve gitmişti. Hızlıydı çünkü yemeğe misafir davet etmişti. Onlar gelmeden yemekleri ve masayı hazırlamalıydı. Bir de evde anneannesiyle kalan kızının kendini beklediğini ve oynamak istediğini göz ardı etmemeliydi.
Titizlikle yemekleri ve masayı hazırladı, ev kalabalıklaşmadan kızını doyurup, keyfini yapmaya çalıştı. Ama her şey insanın istediği gibi gitmeyebiliyordu; öyle de oldu. Yemek yemeyi istemeyen çocuğun peşinde dolaşırken yemeğin yerle bir olması ek bir temizliğe sebep oldu. Bununla da kalmadı. Annesinden yeterli ilgiyi görmediğini düşünen çocuk dikkat çekmek için huysuzluk yaparken anneye düşen görev, çocuğunun kaprislerini darbe emici gibi sindirmek ve rahatlatmak oldu.

Türk kültürü içinde iyi bir yer edinmiştir kahve. Sohbetlerin koyulaşmasında, keyiflerin artmasında rolü küçümsenemez. Eskilerin ifadesiyle “taze elden pişmiş, taze bir kahve ” kokusuyla ve tadıyla tiryakinin keyfini tazelermiş. Günümüzde ise sınavına hazırlanan bir öğrencinin de masasında uykusunu kaçırsın maksadıyla hazırlanmış ve soğumasına rağmen yudumlanmaya devam eden kahveye de sanırım diyecek bir şeyimiz yok. Reklâmlarımızda bile “kokusunda davet var” diyerek yerini alıyor.

“Bir kahvenin kırk yıl hatırı olur ” demiş büyüklerimiz. Peki, benim geçen günlerde duyduğum , “askıda kahve”ye tevellüdü eski olanlar ne yorum getirirdi acaba?

Askıya takılmış bir kahve…